لـَمس کـُـن کـَلمـاتـــے را . . . .

کـِہ بــَرایـَت مــے نویسَم

تا بــِخـوانــے و بفـَـهمـــے چقـَدر جـایـَت خالیست

تــا بــِدانـــے نبودَنَـت آزارم مـــے دَهـَد !

لَمس کـُـن نوشتـِہ هــایـــے را

کـِہ لـَمس ناشُـدنیست و عــُریان

کــِہ اَز قـَـلبَم بـَر قـلـَم و کـاغـَـذ مـــے چکـَد !

لـَمس کـُـن گونـِـہ هـایـَم را

کہ خیس اشک اَست و پـُـر شیار !

لـَمس کـُن لـَحظہ هایـَم را

تـُـویـــے کہ مــے دانــے مـَــن چــگونہ

دوســتَت دارَم

لـَمس کـُن ایـن با تــُـو نـَبودَن هــا را

لـَمس کـُـن . . . ! !


نوشته شده در جمعه 91/12/18ساعت 9:45 عصر توسط ...| نظرات ( ) |