لـَمس کـُـن کـَلمـاتـــے را . . . .
کـِہ بــَرایـَت مــے نویسَم
تا بــِخـوانــے و بفـَـهمـــے چقـَدر جـایـَت خالیست
تــا بــِدانـــے نبودَنَـت آزارم مـــے دَهـَد !
لَمس کـُـن نوشتـِہ هــایـــے را
کـِہ لـَمس ناشُـدنیست و عــُریان
کــِہ اَز قـَـلبَم بـَر قـلـَم و کـاغـَـذ مـــے چکـَد !
لـَمس کـُـن گونـِـہ هـایـَم را
کہ خیس اشک اَست و پـُـر شیار !
لـَمس کـُن لـَحظہ هایـَم را
تـُـویـــے کہ مــے دانــے مـَــن چــگونہ
دوســتَت دارَم
لـَمس کـُن ایـن با تــُـو نـَبودَن هــا را
لـَمس کـُـن . . . ! !
نوشته شده در جمعه 91/12/18ساعت
9:45 عصر توسط ...| نظرات ( ) |